குறிஞ்சித்திணை

முன்னுரை கலைவாணி இராஜேந்திரன் எழுதிய ‘அவள் பெயர் அம்சவர்த்தினி’ என்னும் சிறுகதை, தனிமையின் ஆழத்தையும், இழப்பின் வலியையும், தாய்மை எனும் பேருணர்வையும் மிக நுட்பமாக விவரிக்கும் ஒரு மனவியல் சார்ந்த படைப்பாகும். தாயை இழந்து தவிக்கும் ஒரு பெண், தனது ஏக்கங்களிலிருந்தும் தனிமையிலிருந்தும் விடுபட 'அம்சவர்த்தினி' எனும் கற்பனை/மனத்தளவிலான மகளை உருவாக்கி, அதனூடே அடையும் மன அமைதியை இக்கதை அழகுறச் சித்தரிக்கிறது.  1. கதைக்களம் மற்றும் கருப்பொருள் (Theme & Setting) மையக் கருத்து:   இழப்பினால் ஏற்படும் ஆழ்ந்த தனிமையும், அதைத் தாங்கும் மருந்தாக உருவெடுக்கும் மனத்தளவிலான தாய்மை உணர்வும் (Psychological Solace & Motherhood). களப்பின்னணி: கதையின் பெரும்பகுதி கதையின் முதன்மைப் பாத்திரத்தின் 'சின்ன வீட்டிற்குள்ளேயே' நிகழ்கிறது. அம்மாவின் புகைப்படத்தில் உதிர்ந்த பூக்கள், சுவரில் தொங்கும் அப்பாவின் பழைய படம், ஜன்னல் வழி வீசும் தென்றல் காற்று என அமைதியான, சோகம் கலந்த ஓர் அகச் சூழலையே கதைக்களமாகக் கொண்டு ஆசிரியர் உருவாக்கியுள்ளார். 2. கதைக்கரு மற்றும் கதையமைப்பு (Plot Structure) தொடக்க ...

மதிய வேளையின் வெப்பம் பினாங்கு தீவின் ஈரப்பதத்தோடு இணைந்து பள்ளி வகுப்பறையின் சுவர்களில் ஆவியாகப் படிந்து கொண்டிருந்தது. தேசிய இடைநிலைப்பள்ளியின் ஐந்தாம் படிவ வகுப்பறையில், சுழலும் மின்விசிறியின் சத்தம் ஒரு சீரான தாலாட்டைப்போல ஒலித்துக் கொண்டிருந்தாலும், அந்த அறையின் மூலைகளில் உறங்கிக் கிடந்த அமைதியின்மை முற்றிலும் வேறுபட்டது. குகன் தனது கைகளில் இருந்த பென்சிலைச் சுழற்றிக் கொண்டிருந்தான். அவனது நோட்டுப் புத்தகத்தின் கடைசிப் பக்கத்தில், ஒரு சிறிய மரத்தின் வரைபடம் உருவாகிக் கொண்டிருந்தது. அம்மரத்தின் கிளைகள் மெலிதாகவும், அதன் வேர்கள் மண்ணைத் தொடாமல் காற்றில் மிதப்பதாகவும் அவன் வரைந்திருந்தான். அவனுக்கு வரைவது பிடிக்கும்; ஆனால், அந்த வகுப்பறையில் வரைவது என்பது ஒருவிதத் தற்காப்பு அரண். சுற்றிலும் நிகழும் சொற்களின் தாக்குதலிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொள்ள அவன் அமைத்துக் கொண்ட கூண்டு அது. வகுப்பின் மூலையிலிருந்து ஒரு சிரிப்பொலி மெலிதாகத் தொடங்கி, பின் அறை முழுவதும் பரவியது. பிரவீன் தனது நண்பர்களுடன் சேர்ந்து ஏதோ ஒரு காகிதத்தைக் கைமாற்றிக் கொண்டிருந்தான். “டேய், இங்க பாருடா... இவன் நடக்கும்...