- யாழ்ப்பாணம்: இது அவனது பிறப்பிடம்; பால்ய கால நினைவுகளும், போரினால் ஏற்பட்ட இழப்புகளும் நிறைந்த இடம்.
- கொழும்பு: வேலை தேடிச் சென்ற இடம்; இனக்கலவரத்தின் கோரத்தையும், ஒரு சிங்கள நண்பனால் (குணசேனா) உயிர்பிழைத்த நன்றியுணர்வையும் சுமந்து நிற்கும் இடம்.
- பாரிஸ்: தப்பித்து வந்த இடம்; ஆனால் இங்கே அவன் ஒரு "அகதி". இது சுதந்திரமான இடமாகத் தெரிந்தாலும், பொருளாதாரச் சுமையாலும் தனிமையாலும் அவனை நசுக்கும் ஒரு நகரமாகவே சித்திரிக்கப்படுகிறது.
- கதையின் அடிநாதமாக இருப்பது பொருளாதாரத் தட்டுப்பாடு. தந்தையின் மரணச் செய்தியைவிட, அதற்காகச் செய்ய வேண்டிய செலவுகளும், ஊரிலிருந்து வரும் பணத்தேவைகளுமே கதாநாயகனை அதிகம் அச்சுறுத்துகின்றன.
- வங்கி கணக்கில் பணம் இல்லாததால் வரும் நீதிமன்ற எச்சரிக்கை.
- தொலைபேசியில் பேசுவதற்குக்கூட 'ரெலிகாட்' வாங்கப் பணமில்லாத நிலை.
- "காசு, காசு, காசு என்ற ஓலம்தான் மரண ஓலங்களையும் முந்தித் தலையை நீட்டுகிறது" என்ற வரிகள் புலம்பெயர் வாழ்வின் கசப்பான உண்மையை முகத்தில் அறைகின்றன.
- கதாநாயகன்: ஒரு போர்க்காலப் பாதிப்புக்குள்ளான, பொருளாதார ரீதியாக நலிந்த, ஆனால் சிந்தனைத் தெளிவுள்ள ஒரு கலைஞன்.
- போர்த்துக்கல் தொழிலாளி: மொழியறியாத நிலையிலும் ஒரு பிரெஞ்சுப் பெண்ணுடன் வாழ்ந்து, பின் தனித்துவிடப்பட்டவன். இவன் கதாநாயகனுக்கு ஒரு ஆறுதலாகவும், அதே சமயம் புலம்பெயர் வாழ்வின் இன்னொரு இருண்ட பக்கமாகவும் இருக்கிறான்.
- உறவினர்கள் (மாமா, மாமி): பாசத்தை விடப் பணத்தையே பிரதானமாகப் பேசுபவர்களாகச் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளனர், இது அந்தச் சூழலின் கட்டாயம்.
இந்தக் கதை எனக்குள் ஏற்படுத்தும் உணர்வுப்பூர்வமான திறனாய்வு இதோ:
1. மரத்துப் போன உணர்வுகளின் வலி
தந்தை இறந்த செய்தியைக் கேட்டும் நாயகனுக்கு அழுகை வரவில்லை என்பது, ஒரு மனிதன் தொடர்ச்சியான போரினாலும் இழப்புகளினாலும எவ்வளவு தூரம் மனதளவில் பாதிக்கப்பட்டிருப்பான் என்பதை உணர வைக்கிறது
2. பொருளாதார நெருக்கடியின் அச்சுறுத்தல்
கதையின் நாயகன் அனுபவிக்கும் பணக்கஷ்டம் மிக நெருக்கமாக உணரப்படுகிறது:
தந்தை இறந்த துக்கத்தை விட, தொலைபேசியில் பேசுவதற்கு 'ரெலிகாட்' வாங்குவதே பெரும் போராட்டமாக இருக்கிறது
. வங்கியிலிருந்து வரும் "நீதிமன்ற நடவடிக்கை" எச்சரிக்கைக் கடிதம், ஒரு அந்நிய நாட்டில் பாதுகாப்பு உணர்வற்ற அவனது நிலையை அப்பட்டமாக்குகிறது
. ஊரிலிருப்பவர்கள் அவனது சூழலைப் புரியாமல் பணத்தைக் கேட்கும்போது, அவனால் உண்மை சொல்ல முடியாமல் "ஓம்" என்று தலையாட்டுவது ஒரு கையறு நிலையை உருவாக்குகிறது
.
3. "மூன்று நகரங்கள்" - ஒரு சுழற்சி
நாயகன் கடந்து வந்த பாதையை நினைவுகூரும்போது, நாமும் அவனோடு பயணிப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது:
யாழ்ப்பாணம்: போர்ச்சூழலில் "செத்த வீடு" கொண்டாடப்படும் அளவுக்கு மரணம் மலிந்துபோன இடம்
. கொழும்பு: இனக்கலவரத்தின்போது குணசேனா என்ற சிங்கள நண்பனால் காப்பாற்றப்பட்ட உயிர்
. பாரிஸ்: "அகதி" என்ற முத்திரையுடன், பொருளாதாரச் சுமையால் தூக்கத்தைத் தொலைத்த நகரம்
. இந்த மூன்று நகரங்களுக்கு இடையே அவன் ஊசலாடுவது, ஒரு உலகளாவிய இடப்பெயர்வின் வலியைப் பதிவு செய்கிறது .
4. மனிதநேயத்தின் மெல்லிய கீற்று
மொழியே தெரியாத போர்த்துக்கல் நண்பன், நாயகனின் மனச்சுமையை உணர்ந்து மதுவும் உணவும் கொடுத்து உபசரிப்பது, மனித நேயம் மொழிகளைக் கடந்தது என்பதை உணர்த்துகிறது
5. நான்காவது நகரம் - ஒரு ஏக்கம்
இறுதியில், "வீடுகளும் மனிதர்களும் இல்லாத நான்காவது நகரம் ஒன்று இருக்குமாயின் அங்கே போனால் என்ன?" என்று நாயகன் எண்ணுவது, இந்த உலகத்தில் அவனுக்குப் புகலிடம் ஏதுமில்லை என்ற விரக்தியின் உச்சத்தைக் காட்டுகிறது
திறனாய்வு முடிவு
இந்தக் கதை ஒரு தனிமனிதனின் கதை மட்டுமல்ல; போரினால் சிதறடிக்கப்பட்ட ஒரு சமூகத்தின் கூட்டு வலி. காசுக்கும் பாசத்திற்கும் இடையே நடக்கும் போராட்டத்தில், ஒரு மனிதன் எப்படி வெறும் "பிணமாக" வாழ்கிறான் என்பதை கலாமோகன் மிகத் துல்லியமாகப் படம்பிடித்துள்ளார்.
கதையின் மூலம் : இங்கே சொடுக்கவும்.
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக