மலேசியாவின் பேரா மாநிலத்தில், ரப்பர் பால் வெட்டும் தோட்டத்தின் இருண்ட அதிகாலையில் வள்ளியம்மாவின் கைகள் காய்த்திருந்தன. அந்தக் கைகளின் ரேகைகளுக்குள் சுந்தரேசனின் சிறுவயது நினைவுகள் உறைந்திருந்தன. இன்று, சாங்கி சிறையின் ஏழாம் எண் செல்லில், ஒற்றைக் காகிதமும் ஒரு பேனாவும் சுந்தரேசனின் முன்னே கிடந்தன. நாளை அதிகாலை அவனது மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படப் போகிறது. அதிகாரப்பூர்வமாக அது அவனது 'கடைசி விருப்பக் கடிதம்' (Death Row Letter). மலேசிய எல்லையிலிருந்து சிங்கப்பூருக்குள் நுழைந்தபோது, அவனது பையில் வைக்கப்பட்டிருந்த அந்தச் சிறு போதைப்பொருள் பொட்டலம் அவனது வறுமையின் விலையாக இருந்தது. அவனது தங்கையின் திருமணக் கடனும், தாயின் மருத்துவச் செலவும் அவனை அந்தப் பாதையில் தள்ளியிருந்தன. சட்டத்தின் தராசு மனிதர்களின் வறுமையை அளப்பதில்லை; அது எடையை மட்டுமே பார்க்கிறது. பேரா கிராமத்தின் அந்தச் சிறிய கூரை வீட்டில், வள்ளியம்மா வெறும் தரையில் சுருண்டு கிடந்தாள். ஒவ்வொரு நொடியும் சுவரில் இருக்கும் கடிகாரத்தின் 'டிக் டிக்' சப்தம், அவளது நெஞ்சில் இடி போல இறங்கியது. "இன்னும் ஐந்து ம...
கருவறையின் இருளகற்றிக் கதிராய் வந்தாய்! கண்மணியே எனதாதித் தேவதை நீயே! உருவாகும் என்சுவாச வேருன் பாலே! உயிர்ப்பெற்றுத் தழைக்கின்ற விழுது நானே! ஒருநூறு கவிதையினை யாத்துப் பார்த்தேன்! உன்னன்பின் துளிசொல்ல மொழியு மில்லை! பருவங்கள் கடந்தாலும் இதயம் தங்கும்! பத்துமாதச் சுமையல்ல வாழ்நாள் காப்பாய்! விழும்போது உனக்கன்றோ வலித்து நின்றது! வெல்லும்போது உனக்கன்றோ இனித்து நின்றது! அழுங்காப்புப் புவியென்னைத் தள்ளும் போது அணைப்பொன்றே இமயத்தின் துணிவைத் தந்தது! ஊட்டியது வெறும்சோறாய் இருந்த தில்லை! உயிரூட்டும் நம்பிக்கைப் பாலாய் நின்றது! காட்டியது வெறும்நீதி கதையு மில்லை! கண்டெடுத்த வாழ்வியலின் சார மன்றோ! எவ்விடமும் இறையிருக்க இயலா தென்றே ஈன்றவளைப் படைத்தானென் றுரைப்பார் மண்ணில்! செவ்விதழ்நீ இருப்பதனால் கடவு ளுக்கே சிறப்புமிக்கப் பெருமையென நானே சொல்வேன்! அவ்விடையை உலகுணரச் செய்த தாயே! அடிபணிந்து நன்றியினை நவில்கின் றேனே! எவ்வுயிரும் எனைவியக்கச் செய்தாய் நீயே! என்னுயிரில் வரைந்திட்ட ஓவியம் நீயே! ~ தனேசு பாலகிருட்டிணன் @தினகரன்