குறிஞ்சித்திணை

முன்னுரை "இயற்கை எழில் கொஞ்சும் பசுமை" என்று வெளியுலகிற்குத் தெரியும் தோட்டப்புறங்களுக்குப் பின்னால், ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலான கண்ணீர்ச் சரித்திரமும், உழைப்புச் சுரண்டலும் மறைந்துள்ளன. பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ ஆட்சிக் காலத்தில், இந்தியாவின் கிராமப்புறங்களில் வறுமையால் வாடிய மக்கள், 'கங்கானிகள்' மற்றும் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களாக மலேசியா, இலங்கை போன்ற நாடுகளின் ரப்பர், தேயிலை மற்றும் காபி தோட்டங்களுக்கு அழைத்து வரப்பட்டனர். இந்தத் தோட்டப்புற வாழ்க்கை அவர்களுக்கு ஒரு புதிய வாழ்வைத் தராமல், மாற்று வடிவத்திலான ஒரு சமுதாய அடிமைத்தனத்தையே*  பரிசாக அளித்தது. தோட்டப்புற வாழ்க்கையின் எதார்த்தம் (Isolated Life) தோட்டப்புறங்கள் என்பவை பிரதான நகரங்களில் இருந்து முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்ட, காடுகளுக்கு நடுவே அமைந்த தனி உலகங்களாகவே இருந்தன. லயன் வீடுகள் :  தொழிலாளர்கள் 'லயன் காம்பவுண்ட்' (Lines) எனப்படும் மிகச்சிறிய, காற்றோட்டமற்ற வரிசை வீடுகளில் அடைக்கப்பட்டனர். மனித கண்ணியத்திற்கு சற்றும் குறைவான சூழலிலேயே அவர்கள் வாழ நேரிட்டது. அடிப்படை வசதியின்மை: முறையான குடிநீர், சுகாதாரம...

கருவறையின் இருளகற்றிக் கதிராய் வந்தாய்! கண்மணியே எனதாதித் தேவதை நீயே! உருவாகும் என்சுவாச வேருன் பாலே! உயிர்ப்பெற்றுத் தழைக்கின்ற விழுது நானே! ஒருநூறு கவிதையினை யாத்துப் பார்த்தேன்! உன்னன்பின் துளிசொல்ல மொழியு மில்லை! பருவங்கள் கடந்தாலும் இதயம் தங்கும்! பத்துமாதச் சுமையல்ல வாழ்நாள் காப்பாய்! விழும்போது உனக்கன்றோ வலித்து நின்றது! வெல்லும்போது உனக்கன்றோ இனித்து நின்றது! அழுங்காப்புப் புவியென்னைத் தள்ளும் போது அணைப்பொன்றே இமயத்தின் துணிவைத் தந்தது! ஊட்டியது வெறும்சோறாய் இருந்த தில்லை! உயிரூட்டும் நம்பிக்கைப் பாலாய் நின்றது! காட்டியது வெறும்நீதி கதையு மில்லை! கண்டெடுத்த வாழ்வியலின் சார மன்றோ! எவ்விடமும் இறையிருக்க இயலா தென்றே ஈன்றவளைப் படைத்தானென் றுரைப்பார் மண்ணில்! செவ்விதழ்நீ இருப்பதனால் கடவு ளுக்கே சிறப்புமிக்கப் பெருமையென நானே சொல்வேன்! அவ்விடையை உலகுணரச் செய்த தாயே! அடிபணிந்து நன்றியினை நவில்கின் றேனே! எவ்வுயிரும் எனைவியக்கச் செய்தாய் நீயே! என்னுயிரில் வரைந்திட்ட ஓவியம் நீயே! ~ தனேசு பாலகிருட்டிணன் @தினகரன்