முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

சிறுகதை திறனாய்வு #1 : மறைந்து திரியும் கிழவன் - சுரேஷ்குமார இந்திரஜித்

சுரேஷ்குமார இந்திரஜித் எழுதிய 'மறைந்து திரியும் கிழவன்' என்ற இச்சிறுகதை, சுதந்திரப் போராட்ட காலத்தின் வடுக்களையும், அதன் விளைவாக ஒரு மனிதனின் மனப்பிறழ்வையும், கால ஓட்டத்தில் உறைந்து போன ஒரு தியாகியின் நிலையையும் நுட்பமாக விவரிக்கிறது.

1. கதைச் சுருக்கம்

கதையின் நாயகன் தன் நண்பன் விருமாண்டியைப் பார்க்க ஸ்கூட்டரில் செல்லும் வழியில், இந்திரஜித் என்ற மற்றொரு நண்பரைச் சந்திக்கிறான். இந்திரஜித்தின் வண்டி பழுதானதால், நாயகனின் ஸ்கூட்டரை வாங்கிச் செல்லும் அவர், அருகில் உள்ள ஓர் இடிந்த வீட்டைப் போய்ப் பார்க்கச் சொல்கிறார். அங்கு சிதைந்த நிலையில் இருக்கும் ஒரு கிழவரை நாயகன் சந்திக்கிறான். அந்தக் கிழவர் தன்னை ஒரு சுதந்திரப் போராட்ட தியாகியாகவும், அந்நியர்களிடமிருந்து (வெள்ளையர்களிடமிருந்து) தப்பிக்க 1942 முதல் தலைமறைவாக இருப்பவராகவும் கருதுகிறார்.

2. வரலாற்றுப் பின்னணியும் பாத்திரப்படைப்பும்

கிழவரின் உரையாடல் மூலம் 1940-களின் இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாறு கண்முன் விரிகிறது:

யுவபாரத் இயக்கம்: நாராயணசாமி தலைமையில் இயங்கிய 'யுவபாரத்' என்ற ரகசிய இயக்கத்தில் கிழவர் உறுப்பினராக இருந்துள்ளார்.

தலைவர்கள்: சுபாஷ் சந்திர போஸ், குதிராம் போஸ், ஜதீன் போஸ், சூர்யா சென் போன்ற புரட்சிகரத் தலைவர்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம் கிழவரின் தீவிரமான தேசப்பற்று புலப்படுகிறது.

நிகழ்வுகள்: 1942 ஆகஸ்ட் 18-ல் கைதானது, நாகனாறு பாலத்தை வெடிகுண்டு வைத்துத் தகர்த்தது போன்ற சம்பவங்கள் கதையின் நம்பகத்தன்மையை அதிகரிக்கின்றன.

3. சித்திரவதையும் மன அழுத்தமும் (Trauma)

இக்கதையின் மிக முக்கியமான பகுதி 'ஆர்னால்டு' என்ற போலீஸ் அதிகாரி நிகழ்த்தும் சித்திரவதைகள் ஆகும்.

தன்னுடன் இருந்த நண்பர்கள் சங்கரய்யா மற்றும் பெருமாள் ஆகியோர் இரும்புக்கம்பியால் சுடப்பட்டுக் கொல்லப்படுவதைக் கிழவர் நேரில் காண்கிறார்.

தன் உடலிலும் அத்தகைய சூட்டு வடுக்களைத் தாங்கியிருக்கும் அவர், அந்த 10 நாள் சித்திரவதையை ஒரு யுகமாகக் கருதுகிறார்.

இந்தக் கொடுமையின் விளைவாக, இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்ததை அறியாமல், இன்றும் 'அந்நியன்' வருவான் என்ற அச்சத்திலேயே இடிந்த வீட்டில் மறைந்து வாழ்கிறார்.

4. குறியீடுகளும் நுட்பங்களும்

காலம் உறைதல்: உலகம் 2026-ஐ (கதை நடக்கும் காலம்) நோக்கி நகர்ந்தாலும், கிழவரின் மனம் 1942-லேயே உறைந்து கிடக்கிறது. அவருக்கு 10 நாட்கள் என்பது பல வருடங்களாகத் தெரிகிறது.

வெள்ளைப் போலீஸ்/இயேசு: காயமடைந்த கிழவரைக் காப்பாற்றிய ஒரு நபர் அவருக்குத் தெய்வமாகத் தெரிகிறார். 'மறைந்திரு' என்று அவர் சொன்ன ஒரு வார்த்தையை வேதவாக்காகக் கொண்டு கிழவர் இன்னும் ஒளிந்து திரிகிறார்.

மறைந்து திரியும் நிலை: இது வெறும் உடல் சார்ந்த மறைவு மட்டுமல்ல; சமூகத்தால் மறக்கப்பட்ட ஒரு தியாகியின் மனநிலையை இது குறிக்கிறது.

5. முடிவுரையும் தாக்கமும்

கதையின் இறுதியில் கிழவர் வயல்வெளிகளுக்குள் ஓடி மறைகிறார். நாயகன் சாலைக்கு வந்து பார்க்கும்போது, அவனது ஸ்கூட்டர் சாவியுடன் அப்படியே நிற்கிறது. இந்திரஜித் அங்கு வந்தாரா அல்லது இந்தக் கிழவரைச் சந்தித்தது ஒரு பிரமையா என்ற திகைப்புடன் கதை முடிகிறது.

திறனாய்வு நோக்கு:

சுதந்திரத்திற்காகத் தன்னுயிரையும், மனநலத்தையும் ஈந்த பல அறியப்படாத தியாகிகளின் பிரதிநிதியாக இந்தக் கிழவர் படைக்கப்பட்டுள்ளார். போர் மற்றும் சித்திரவதைகள் ஒரு மனிதனின் ஆன்மாவைச் சிதைத்து, காலத்தை எப்படிக் குழப்பிவிடுகின்றன என்பதை இச்சிறுகதை வலிமையாகப் பதிவு செய்கிறது.

சுரேஷ்குமார இந்திரஜித்தின் இந்தச் சிறுகதை, வழக்கமான தேசப்பற்று கதைகளிலிருந்து மாறுபட்டு, பல நவீன இலக்கிய நுணுக்கங்களைக் கையாண்டுள்ளது. இக்கதையில் புகுத்தப்பட்டுள்ள புதிய நுணுக்கங்களும் உத்திகளும் கையாளப்பட்டுள்ளன என கருதுகிறேன்.

1. கால மயக்கம் மற்றும் உறைநிலை (Time Distortion)

இக்கதையின் மிக முக்கியமான நுணுக்கம் 'காலம்' கையாளப்பட்ட விதமாகும்.

  • யுகமாகக் மாறும் நாட்கள்: 1942-ல் நடந்த 10 நாள் சித்திரவதையை அந்தக் கிழவர் ஒரு யுகமாகக் கருதுகிறார்.

  • கால முரண்: வெளியுலகம் 80 ஆண்டுகளுக்கு மேல் கடந்துவிட்ட போதிலும், கிழவரின் மனக்கடிகாரம் 1942 ஆகஸ்ட் 18-லேயே நின்றுவிட்டது. பத்து நாட்கள் என்பது பல காலமாகவும், பல காலம் என்பது வெறும் பத்து நாட்களாகவும் அவருக்குத் தோன்றுகிறது. இது போருக்குப் பிந்தைய மன உளைச்சலை (PTSD) நுட்பமாக வெளிப்படுத்துகிறது.

2. மாய எதார்த்தவாதம் (Magical Realism) மற்றும் இருண்மை

கதை நிஜத்திற்கும் நிழலுக்கும் இடையிலான மெல்லிய கோட்டில் பயணிக்கிறது:

  • இந்திரஜித் என்ற பாத்திரம்: கதையின் தொடக்கத்தில் வரும் இந்திரஜித் என்ற நண்பர், நாயகனிடம் ஸ்கூட்டரை வாங்கிச் செல்கிறார். ஆனால் கதையின் முடிவில் ஸ்கூட்டர் சாவியுடன் அப்படியே நிற்பது, இந்திரஜித் என்பவர் நிஜமாகவே வந்தாரா அல்லது ஒரு மாய பிம்பமா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.

  • தெய்வீகக் குறுக்கீடு: கிழவரைக் காப்பாற்றிய 'வெள்ளைப் போலீஸ்' அல்லது 'இயேசுநாதர்' என்ற உருவம் , வானத்திலிருந்து வந்து மறைவது போன்ற சித்தரிப்பு கதையில் ஒரு மாயத்தன்மையைச் சேர்க்கிறது.

3. உடல்சார்ந்த நினைவுக் குறிகள் (Bodily Memory)

வரலாற்றை வெறும் சொல்லாக அல்லாமல், உடலின் வடுக்கள் வழியாகப் பேசும் நுணுக்கம் இதில் உள்ளது:

  • கிழவர் தன் சட்டையைக் கழற்றி காட்டும் சூடுபட்ட வடுக்கள், கடந்த காலத்தின் ரணமான சாட்சிகளாக இருக்கின்றன.

  • "அன்னியன் போனது உங்களுக்குத் தெரியாதா?" என்று நாயகன் கேட்கும்போது, "திரும்பவும் சூடு வைத்து விடுவார்களோ" என்று கிழவர் அஞ்சுவது, அவரது உடல் அந்த வன்முறையை இன்னும் மறக்கவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.

4. நம்பகத்தன்மையற்ற விவரிப்பாளர் (Unreliable Narrative)

கிழவர் சொல்லும் தகவல்கள் வரலாற்று உண்மைகளும் மனப்பிறழ்வும் கலந்த கலவையாக உள்ளன:

  • சுபாஷ் சந்திர போஸ் உயிருடன் வந்து கடிதம் கொடுத்தால் மட்டுமே தான் வெளியே வருவேன் என்று அவர் கூறுவது, அவரது பிடிவாதமான நம்பிக்கையைக் காட்டுகிறது.

  • சித்திரவதையின் போது உயிர் போக வேண்டும் என்று அவர் செய்த 'வேகமான பிரார்த்தனை' , ஒரு மனிதன் உச்சகட்ட வலியின் போது மரணத்தை எப்படித் தழுவத் துடிக்கிறான் என்ற உளவியலைத் துல்லியமாகப் படம்பிடிக்கிறது.

5. இடமும் சூழலும் தரும் தாக்கம்

  • இடிந்த வீடு: ஒரு காலத்தில் போராட்ட வீரர்களின் ரகசிய இடமாக இருந்திருக்கக்கூடிய அந்த இடிந்த வீடு, இப்போது சிதைந்து போன தியாகியின் மனநிலைக்கு ஒரு குறியீடாக (Metaphor) உள்ளது.

  • துருப்பிடித்த ஜன்னல் கம்பிகளுக்கிடையே நிலைத்த பார்வையுடன் நிற்கும் கிழவரின் உருவம், ஒரு சித்திரத்தைப் போல வாசகர் மனதில் தங்கிவிடுகிறது

என் மனவுணர்வில் 

சுரேஷ்குமார இந்திரஜித்தின் 'மறைந்து திரியும் கிழவன்' சிறுகதை, ஒரு வாசகராக நமக்குள் பலத்த மன அதிர்வுகளையும், ஆழமான துயரத்தையும் கடத்துகிறது. இக்கதை வாசிக்கும்போது எழும் உணர்வுகள் இங்கே தொகுத்துள்ளேன்.

1. உறைந்து போன காலத்தின் மீதான திகைப்பு

1942-ல் நடந்த ஒரு போராட்டத்திற்காக, இன்றும் ஒரு மனிதன் தலைமறைவாக இருக்கிறான் என்பது ஒருவித திகைப்பை உண்டாக்குகிறது. சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசித்துக் கொண்டிருக்கும் நமக்கு, அதன் பின்னால் இப்படியும் ஒரு சிதைந்த வாழ்க்கை இருக்கக்கூடும் என்பது காலத்தின் மீதான ஒரு பெரிய கேள்வியை எழுப்புகிறது. 80 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஒரு மனிதன் அதே அச்சத்தில் வாழ்வது நம்மை நிலைகுலையச் செய்கிறது.

2. வலியும் சித்திரவதையும் தரும் நடுக்கம்

போலீஸ் அதிகாரி ஆர்னால்டு இரும்புக் கம்பியைப் பழுக்கக் காய்ச்சுவதும், அதைக் கொண்டு சங்கரய்யரின் வயிற்றில் குத்துவதும், கிழவரின் உடலில் கோடுகள் வரைவது போன்ற சித்திரவதைகளும் வாசிக்கும்போது உடல் ரீதியான ஒரு நடுக்கத்தைத் தருகின்றன. "உயிர் போக வேண்டும் என்று என்னையறியாது அவசரமாகவும் வேகமாகவும் பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருந்தேன்" என்ற வரிகள், மரணத்தை விடக் கொடிய ஒரு வலியை நமக்குக் கடத்துகின்றன.

3. தனிமையின் துயரம்

அந்த இடிந்த வீட்டில், துருப்பிடித்த ஜன்னல் கம்பிகளைப் பிடித்துக்கொண்டு நிலைத்த பார்வையுடன் நிற்கும் அந்த அழுக்குக் கிழ உருவம் ஒரு பெரும் சோகத்தின் குறியீடாகத் தெரிகிறது. பல காலம் குளிக்காமல், அழுக்குத் தோற்றத்துடன், யாராவது வந்து பிடித்துச் சென்றுவிடுவார்களோ என்ற அச்சத்துடன் வாழும் அந்தத் தனிமை, ஒருவிதமான பாரத்தை மனதிற்குள் இறக்கி வைக்கிறது.

4. நன்றியுணர்வும் குற்றவுணர்வும்

நாம் இன்று அனுபவிக்கும் சுதந்திரத்திற்காக, அந்தத் தலைமுறையினர் கொடுத்த விலை எவ்வளவு பெரியது என்பதை உணரும்போது ஒருபுறம் நன்றியுணர்வும், மறுபுறம் அவர்களைச் சரியாகக் கொண்டாடவில்லையே என்ற குற்றவுணர்வும் எழுகிறது. கிழவர் கேட்பது போல, பலர் "இட்டிலி தின்று கொண்டேயிருக்க வேண்டும்" என்று நினைப்பதும், தியாகங்களை மறப்பதும் இன்றைய சமூகத்தின் நிதர்சனமான நிலையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

5. உண்மையா அல்லது பிரமையா என்ற குழப்பம்

கதையின் முடிவில், கிழவர் வயல்களினூடே ஓடி மறைவதும், நாயகனின் ஸ்கூட்டர் அங்கேயே நிற்பதும், கண்டதெல்லாம் கனவா அல்லது நினைவா என்ற பிரமையை நமக்கும் ஏற்படுத்துகிறது. இந்திரஜித் என்ற நண்பர் நிஜமாகவே வந்தாரா அல்லது வரலாற்றின் ஒரு பக்கத்தை நமக்குக் காட்ட வந்த ஒரு கருவியா என்ற மர்மம் மனதைச் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது.


கதையின் மூலம் : இங்கே சொடுக்கவும்.


எழுத்தாளர் : சுரேஷ்குமார இந்திரஜித் 

திறனாய்வு : ஆசிரியர் பா.தனேசு 






கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

அகத்திணையின் களவு வாழ்க்கை கற்பியல் வாழ்க்கை என்னும் வரையறையின் பொருள் நோக்கம்...

உ லகியல் பண்பினைப் போற்றும் வகையில் தமிழ் இலக்கணம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது என்னும் கூற்றினை மெய்ப்பிப்பதற்குக் காரணமாய்த் திகழ்வது பொருளிலக்கணமே ஆகும். பொருளிலக்கணத்தை அகம், புறம் என்று இரண்டாகப் பகுத்துத் தொல்காப்பியம் விளக்குகிறது. தொல்காப்பியரின் இவ்வகைப்பாடு பிற்கால இலக்கண நூல்களில் இரு வகை இலக்கணமாகத் தோற்றம் பெற்றது. இறையனார் அகப்பொருள், நம்பியகப் பொருள், மாறனகப் பொருள் என்று அகம் குறித்துரைக்கும் நூல்கள் எழலாயின. பன்னிரு படலம், புறப்பொருள் வெண்பாமாலை ஆகிய நூல்கள் புறப்பொருளை விளக்குவனவாகும். இப்பகுப்பினை ஒட்டியே ஐந்திலக்கண நூல்கள், பின்னெழுந்த இலக்கண நூல்கள் பிரித்துரைக்கப்பட்டுள்ளன.தொல்காப்பியப் பொருளிலக்கணம் கூறும் அகப்பொருள் மரபினை வகைமை நோக்கில் ஆராய்ந்துரைக்கும் வண்ணம் இக்கட்டுரை அமைந்துள்ளது.   பொருளிலக்கணம் - அகத்திணை  பொருள் என்பதற்குத் தமிழில் பல பொருள் கொள்ளலாம். ஒரு பொருள்(Object) என்றும் செல்வம் (Wealth) என்றும் சொல்லுக்கான பொருள் விளக்கம் (synonyms) என்றும் மெய்ப்பொருள் என்றும் பல்வகை நிலையில் நின்று பொருள் கொள்ளலாம். பொருள் என்னும் சொல்லிற்குத் தமிழில் ம...

கற்பியல் பிரிவினை வகைப்படுத்திக் காட்டியிருக்கும் சங்க இலக்கியம்

களவு வாழ்க்கை நீண்ட நாட்களுக்கு தொடர முடியாததாகும். ஆக, சங்க இலக்கியங்களில் கற்பியல் பிரிவினை மிக தெளிவாக தொல்காப்பியத்தில் எடுத்துரைத்துரைக்கப்பட்டுள்ளன. திருமணத்திற்கு பின்பு தொடங்குவதே கற்பு வாழ்க்கையாகும். காதலித்துத் திருமணம் செய்யும் களவின் வழிக் கற்பும் மூத்தோரால் நிச்சயிக்கப்பட்டு திருமணம் செய்யும் கற்பும் என இரு வகைகளாக வகுக்கின்றனர். கற்பு வாழ்வில் புணர்ச்சி என்பது பெற்றோரால் செய்து வைக்கப்பட்ட திருமணத்தில் கூடும் புணர்ச்சி, தலைவியின் ஊடலைத்தவிர்க்கும் வாயின் வழிக்கூடும் புணர்ச்சி என இருவகைப்படும்.களவின் வழிக்கூடிய தலைமகளை தலைமகன் தன் ஊருக்கு அழைத்துச்சென்று திருமணம் செய்து கொள்ளுதல் சூழலில் தலைமகளின் சுற்றத்தாரால் செய்து வைக்கும் திருமணமின்றி களவுவழிக் கற்பில் புணர்ச்சி நிகழ்ந்துவிடும். கற்பில் தலைவனுக்கு இருவகைப் புணர்ச்சிகள் நிகழும்.களவின் வந்த புணர்ச்சியும் களவின் வழி அல்லாமல் திருமணம் செய்துக்கூடும்புணர்ச்சியும் ஆகும். மேலே குறிப்பிட்ட இரு வகைப் புணர்ச்சிக்கும் காதல் பரத்தை, காமக்கிழத்தி, இர்ண்டாம் திருமணம் செய்து கொண்ட குல மகளிர் ஆகிய மூவரும் அடங்குவர். காதல் பரத்தை ம...

அகத்திணைப் பாடல்களுக்கென தனிச் சிறப்புகள், கூறுகள்

அ கத்திணை என்பது தமிழ் இலக்கியங்களிலேயே உயரிய பிரிவாகும். அக ஒழுக்கத்தைப் பற்றி விவரிக்கக்கூடியது அகத்திணையியலாகும். அகம் என்பதற்கு உள்ளம், உறவு, மறைவு என்ற பொருள்படும். நம் சங்கக் கால தமிழிலக்கியங்களில் காணப்படும் காதல் வாழ்வு, உலக மக்கட்கெல்லாம் உரிய காதல் நெறியாகும். அகத்திணைக்கல்வி என்பது ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் வழங்க வேண்டிய இன்றியமையாக் கல்வியாகும். தலைமக்கள் இருவர் தாமே எதிர்கொண்டு,காதல் கொண்டு பெறும் இன்பம், பிறருக்கு இன்னதென்று உணர்த்த முடியாததும் தாமே உணர்ந்து கொள்ளக்கூடியதும் அகமாகும். சங்க காலங்களில் நம் முன்னோர்கள் இல்லறவு வாழ்வு பூசலின்றி வாழ்ந்தனர் என்பதனை நம் அகத்திணைப் பாடல்களில் அறியலாம். அகத்திணை,புறத்திணைஎன பல ஒற்றுமை வேற்றுமைகள் கொண்டிருந்தாலும் புறத்திணையைக் காட்டிலும் அகத்திணை சிறபம்சங்கள் கொண்டதாக கருதப்படுவதாகநன்கு தெளிவாக விளங்குகிறது. புறத்திணைப் பாடல் அமைப்புகள் வீரம் மக்களுள் சிலருக்கே உரியதாகப் புலப்படுகிறது. “நன்னடை நல்கல் வேந்தர்க்குக் கடனே”- [புறம்.312] அகத்திணைப் பாடல் பொருள் காமமோ காதலோ ஆண் பெண் என்ற பிரிவினைக் கொண்டே அஃறிணை உயர்திணை உயிர்க்கெல்லாம...