தெலுக் இந்தான் தமிழ்ப்பள்ளியின் ஆசிரியர்கள் அறை. ஏர்-கண்டிஷனர் 18 டிகிரியில் முனகிக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் அறைக்குள் நிலவிய வெப்பம் எந்தத் தெர்மோமீட்டரிலும் அடங்காது.
"இத்தோட நிறுத்திக்கோங்க சந்தோஷ்! ஜஸ்ட் கட் இட். இதுக்கு மேல ஒரு வார்த்தை பேசினா, ரிசல்ட் வேற மாதிரி இருக்கும். உங்க சர்வீஸ் ரெக்கார்டுல அது வெறும் கரும்புள்ளியா இருக்காது, ஒரு பெரிய ஓட்டையாவே ஆகிடும்!"
மலர்விழியின் குரலில் 'டெசிபல்' அதிகமில்லை, ஆனால் அதில் ஒரு 'ஷார்ப்னஸ்' இருந்தது. 45 வயது. நேர்த்தியான சுரிதார். தலையில் ஒரு மல்லிகைச் சரம். ஒரு முதிர்ந்த ஆசிரியருக்கே உரிய அமைதி. ஆனால் இன்று, அவர் கண்கள் கோபத்தில் சிவந்திருந்தது BP-யினால் அல்ல; ஆணாதிக்க ஆணவத்தின் முன்னால் அணை உடைந்ததால்.
விளையாட்டு ஆசிரியர் சந்தோஷ் தன் நாற்காலியில் 'ரிலாக்ஸ்டாக' சாய்ந்தான். ஒரு நக்கலான புன்னகையை உதிர்த்தான். "ஏன் மேடம் இவ்வளவு டென்ஷன்? நீங்க பண்ணின 'லைவ் ஸ்ட்ரீமிங்' தெலுக் இந்தான் முழுக்க வைஃபை மாதிரி பரவியாச்சு. உண்மை எப்பவும் கசக்கும், இல்லையா?"
அவனுக்குப் பின்னால் 'திரிமூர்த்திகள்' என அழைக்கப்படும் லெட்சுமி, கவிதா மற்றும் பிரியா. இவர்கள் பள்ளியின் 'மெயின் சர்வர்கள்'. வதந்திகளைப் பதிவிறக்கம் செய்து, ஊர் முழுக்கப் பதிவேற்றம் செய்வதே இவர்களின் முழுநேர வேலை. அவர்கள் முகத்தில் தெரிந்த அந்த ஏளனச் சிரிப்பு, மலர்விழியின் 15 ஆண்டுகால இல்லற வாழ்வில் கற்றுக் கொண்ட நிதானத்தைச் சோதித்தது.
ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு. மதிய உணவு இடைவேளை. கேண்டீன் பக்கம் அமர்ந்து கொண்டு, சந்தோஷ் தனது நச்சுத் திட்டத்தை 'அப்லோட்' செய்தான்.
"அக்கா, இந்தப் புது டீச்சர் மலர்விழி இருக்காங்களே... அவங்க ஹோண்டா சிட்டி காருக்குள்ள நேத்து ஒருத்தன் இருந்தான். பார்த்தா ரொம்ப 'யங்'கா இருக்கான். இவங்க என்னவோ கணவன் செத்த துக்கத்துல இருக்கிற மாதிரி 'சீன்' போடுறாங்க, ஆனா உள்ளே நடக்குறதே வேற!"
லெட்சுமி டீச்சர் தனது 'நாசி லெமாக்'கை மென்றபடியே, "நிஜமாவா சந்தோஷ்? பார்க்க ரொம்ப டீசண்டா இல்ல தெரிவாங்க?" என்று தூண்டில் போட்டாள்.
"அதெல்லாம் ஒரு 'மாஸ்க்' அக்கா! நேத்து நைட் 11 மணிக்கு எனக்கு ஒரு வாட்சப் மெசேஜ்... *'Are you free for a drink?'*னு. நான் பயந்து போய் போனை 'ஏரோபிளேன் மோட்'ல போட்டுட்டேன். கைம்மைப் பெண்ன்னா கொஞ்சம் அடக்கம் வேணும்னு இவங்களுக்குத் தெரியாதா?"
சந்தோஷ் சொன்னது அப்பட்டமான பொய். ஆனால் அந்தப் பொய் '4G' வேகத்தில் பரவியது. அடுத்த சில நாட்களில், மலர்விழி வராண்டாவில் நடக்கும்போது ஆசிரியர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து 'இமோஜி' சிரிப்பு சிரிப்பதும், கேலி பேசுவதும் அதிகரித்தது. பள்ளியின் வாட்சப் குரூப்பில் "சிலர் தங்கள் அந்தஸ்தை மறந்து எல்லை மீறுகிறார்கள்" என்று மறைமுகமாக ஒரு பதிவு 'ஷேர்' செய்யப்பட்டது.
மலர்விழி எதையும் பேசவில்லை. 15 ஆண்டுகாலத் திருமண வாழ்க்கையில் கணவரின் அகால மரணத்திற்குப் பின், சொத்து விவகாரங்களையும், உறவினர்களின் சூழ்ச்சிகளையும் ஒற்றை ஆளாகச் சமாளித்த 'இரும்பு மனுஷி' அவர். அவர் அமைதியாக இருந்ததற்குக் காரணம் அச்சம் அல்ல; 'டேட்டா கலெக்ஷன்'.
மலர்விழி தன் கைப்பையிலிருந்து ஒரு 'ஐபேட்'டை எடுத்தார். அதன் திரையைச் சந்தோஷின் முகத்திற்கு நேராகத் திருப்பினார்.
"சந்தோஷ், நீ சொன்னியே... நான் உனக்கு 11 மணிக்கு மெசேஜ் பண்ணேன்னு? இதோ என் போன் 'கிளவுட்' லாக்ஸ். 11 மணிக்கு நான் 'மலேசியத் தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கத்தின்' மாநிலக் குழுக் கூட்டத்தில் ஜூம் (Zoom) வழியாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். இதோ அதோட லாக்-இன் டைம், ஐபி அட்ரஸ் மற்றும் 40 பேர் முன்னிலையில் நான் பேசின வீடியோ ரெக்கார்டிங். நீ சொல்ற அந்த மெசேஜ் எந்த டவர்ல இருந்து வந்திருக்கும்னு நினைக்கிற? 'ஃபேக் எஸ்எம்எஸ்' ஆப்ஸ் மூலமா நீயே உனக்கு அனுப்பிட்டு ஸ்கிரீன்ஷாட் எடுத்தது எனக்குத் தெரியாதுன்னு நினைச்சியா?"
சந்தோஷின் முகம் மெல்ல 'பிக்சலேட்' ஆகத் தொடங்கியது. அவனது அந்த நக்கல் புன்னகை மெல்ல 'எர்ரர்' காட்டியது.
"அப்புறம்... மிட்வேலி கார் பார்க்கிங்ல நீ பார்த்தது என் தம்பி இல்ல. அவர் ஒரு 'சைபர் கிரைம் இன்வெஸ்டிகேட்டர்'. நீ இந்தப் பள்ளியில் இருக்கும் இளம் ஆசிரியைகளின் புகைப்படங்களைச் சேகரித்து, 'ஏஐ' (AI) மூலமா மார்பிங் செய்து, வெளிநாடுகளில் இருக்கும் சில ஆபாசக் குழுக்களுக்கு விற்க முயற்சி செய்றதை ஆதாரத்தோட பிடிக்கத்தான் அவரை நான் அங்கே ரகசியமாகச் சந்தித்தேன்!"
இந்தத் தகவல் இடியாக இறங்கியதும், லெட்சுமி மற்றும் மற்ற இரு ஆசிரியைகளும் அதிர்ச்சியில் 'ஹேங்' ஆகி நின்றனர்.
"என்னது... எங்க போட்டோவையுமா?" பிரியாவின் குரலில் நடுக்கம் தெரிந்தது.
"ஆமாம் பிரியா! கைம்மைப் பெண் என்றால் சமூகத்தில் எளிதாகக் காயப்படுத்தலாம் என்று சந்தோஷ் நினைத்தான். அதற்கு நீங்கள் மூவரும் துணையாக இருந்தீர்கள். இதோ... இந்த சின்ன ரெக்கார்டர்ல நீங்கள் என்னைப் பற்றிப் பேசிய ஒவ்வொரு தரக்குறைவான வார்த்தையும் பதிவாகி இருக்கிறது," என்று தனது சுரிதார் பையிலிருந்து ஒரு சிறிய கருவியை எடுத்தார்.
அறையினுள் தலைமையாசிரியர் (GB) நுழைந்தார். அவருக்குப் பின்னால் இரண்டு சீருடை அணியாத போலீஸ் அதிகாரிகள் நின்றனர்.
"சந்தோஷ், மலர்விழி மேடம் கொடுத்த டிஜிட்டல் எவிடென்ஸ் உன் வேலைக்கு மட்டும் இல்ல, உன் சுதந்திரத்திற்கே 'எண்ட் கார்டு' போடப் போகுது. 'சைபர் புல்லிங்' மற்றும் 'மார்பிங்' குற்றங்களுக்காக உன்னை மலேசியச் சட்டப்படி (Section 233) கைது செய்கிறோம்," என்றார் தலைமையாசிரியர்.
சந்தோஷ் கையில் விலங்கு பூட்டப்பட்டது. அவன் தலை குனிந்தபடி 'ஆஃப்-லைன்' ஆகி வெளியே அழைத்துச் செல்லப்பட்டான்.
லெட்சுமியும் மற்ற இரு ஆசிரியைகளும் மலர்விழியின் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு அழுதனர். "மலர்விழி... எங்களை மன்னிச்சுடுங்க. நாங்க அவன் பேச்சை நம்பி ஒரு பெண்ணுக்குப் பெண்ணே துரோகம் பண்ணிட்டோம்..."
மலர்விழி அவர்களை ஏறிட்டுப் பார்த்தார். அந்தப் பார்வையில் இப்போது கோபம் இல்லை, ஒருவிதமான 'டிஸ்கனெக்டட்' உணர்வு மட்டுமே இருந்தது.
"மன்னிப்பு எனக்குத் தேவையில்லை லெட்சுமி. ஒரு பெண் இன்னொரு பெண்ணுக்குக் கேடயமாக இருக்க வேண்டாம், குறைந்தபட்சம் கோடாரியாக இல்லாமலிருந்தாலே போதும்!"
மலர்விழி தனது சிகப்பு நிற ஹோண்டா சிட்டி காரை ஸ்டார்ட் செய்தார். இன்ஜின் சீராக முனகியது. காரின் கண்ணாடியில் தெரிந்த தனது முகத்தை ஒருமுறை பார்த்தார். 15 ஆண்டுகாலத் திருமண வாழ்வின் நினைவுகள் அவருக்குள் ஒரு வலிமையைத் தந்திருந்தன.
கைம்மை என்பது ஒரு பெண்ணின் 'டெலீட் பட்டன்' அல்ல, அது அவளது 'ரீபூட்' (Reboot).
தெலுக் இந்தான் நகரின் சூரியன் மறையத் தொடங்கியிருந்தது. ஆனால், மலர்விழியின் வாழ்வில் அது ஒரு புதிய, சுதந்திரமான 'வெர்ஷன் 2.0' விடியலின் தொடக்கமாக அமைந்தது. காரின் ஸ்பீக்கரில் ஒரு மெல்லிசை ஒலிக்க, அவர் கிளட்ச்சை மெல்ல விடுவித்தார்.
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக