முன்னுரை
மலேசியத் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில், புலம்பெயர் தொழிலாளர்களின் வாழ்வியலையும், அதனால் சிதையும் குடும்ப உறவுகளின் உளவியலையும் மிக நுட்பமாகப் பதிவு செய்துள்ள சிறுகதை மலேசியா ஸ்ரீகாந்தனின் 'மாலாம் ஜுமாஆட்'. வெளிநாட்டில் வேலை செய்யும் கணவனுக்காகக் காத்திருக்கும் ஒரு பெண்ணின் உளவியல் தவிப்புகள், அவளது உடல் மற்றும் உணர்வுபூர்வமான எதிர்பார்ப்புகள், எதார்த்தத்தில் அவை எப்படி மரணிக்கின்றன என்பதைச் சிறுகதைக்கான கச்சிதமான கட்டமைப்புடன் ஆசிரியர் இக்கதையில் விவரித்துள்ளார்.
மையக்கருத்தும் கருப்பொருளும்
புலம்பெயர்ந்த வாழ்வு மனிதர்களை எந்திரங்களாக மாற்றுவதையும், நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகான கணவன் - மனைவி உறவு எவ்விதம் அந்நியப்பட்டுப் போகிறது என்பதையுமே இக்கதை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆணாதிக்கச் சமூகத்தில் பெண்ணின் உடல் சார்ந்த, உணர்வு சார்ந்த தேவைகள் எவ்வாறு புறக்கணிக்கப்படுகின்றன என்ற பெண்ணிய உளவியலை இக்கதை ஆழமாகப் பேசுகிறது.
கதைப்பின்னல் மற்றும் கட்டமைப்பு
கதையின் கட்டமைப்பு மூன்று நிலைகளில் மிகச் சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது:
- எதிர்பார்ப்பும் கனவும் (ஆரம்ப நிலை): மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகு கணவன் வரப்போகிறான் என்ற செய்தி பாத்திமா பீபீயின் மனதில் உருவாக்கும் கிளர்ச்சிகள், தோழிகளின் கேலிகள், 'மாலாம் ஜுமாஆட்' குறித்த அவளது அந்தரங்கக் கற்பனைகள் என கதை மிகவும் துள்ளலான நடையில் தொடங்குகிறது.
- எதார்த்தத்தின் ஏமாற்றம் (வளர்ச்சி நிலை): ஹபிபியின் வருகை. அவளது கற்பனைக்கு முற்றிலும் முரணாக அவன் மாறியிருக்கும் விதம். அவன் வெளிப்படுத்தும் மதரீதியான இறுக்கம், உணர்வற்ற இயந்திரத்தனமான செயல்பாடுகள் பாத்திமாவின் கற்பனை மாளிகையைத் தகர்க்கின்றன.
- உளவியல் மரணமும் விலகலும் (முடிவு நிலை): உறவில் தன் உடல் மட்டுமே கணவனால் நுகரப்படுவதையும், தனது உணர்வுகளுக்கு அங்கே இடமில்லை என்பதையும் பாத்திமா உணரும் தருணம். இறுதியில் அவள் கணவனிடமிருந்து உணர்வுபூர்வமாக முழுமையாகத் துண்டித்துக்கொள்ளும் இடம் கதையின் உச்சம்.
கதை மாந்தர்கள் படைப்பு
- பாத்திமா பீபீ: சராசரிப் பெண்ணின் இயல்பான ஆசைகளுடனும், எதிர்பார்ப்புகளுடனும் படைக்கப்பட்டவள். "நான் என்பது எனது முலைகள் மட்டுமா? கொஞ்ச நேரம் முத்தத்தில் உறவாடி... கொண்டாட்டத்தைக் குறித்துக்கொள்ள வேண்டாமோ?" என்று அவள் தனக்குள் கேட்கும் கேள்வி, காலம் காலமாகப் பெண்களின் மீது திணிக்கப்பட்ட வன்முறைக்கு எதிரான மௌனக் குரல். அவளது ஏமாற்றமும், இறுதியில் அவள் அடையும் உணர்ச்சியற்ற நிலையும் வாசகனை உலுக்குகின்றன.
- ரஹீம் பாய் (ஹபிபி): மலேசியாவில் ஏஜெண்டுகளிடம் பாஸ்போர்ட்டை இழந்து, 12 மணி நேர உழைப்பில் தேய்ந்துபோன புலம்பெயர் தொழிலாளியின் பிரதிநிதி. தனிமையும் கையறுநிலையும் அவனை தீவிர மதப்பற்றாளனாக மாற்றியுள்ளது (அரபு வார்த்தைகளின் பயன்பாடு, ஜுப்பா, தாடி). தன்னையறியாமலேயே தன் மனைவியின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ள முடியாத ஒரு மரக்கட்டையாக அவன் மாறிப்போயிருக்கிறான். மனைவியை வெறும் காம வடிகாலாக மட்டுமே பார்க்கும் சராசரி ஆணின் குறியீடு.
உளவியல் மற்றும் சமூகப் பார்வை
மலேசியாவில் வேலை செய்யும் கணவன்மார்களைக் கொண்ட பெண்களின் மனநிலையை ஊர் விளையாட்டுத் திடலில் நடக்கும் உரையாடல்கள் மூலம் ஆசிரியர் மிக இயல்பாகப் பதிவு செய்துள்ளார். அவர்களின் பகடிப் பேச்சுகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் நெடிய காத்திருப்பின் விரக்தியும், காமத்தின் தவிப்பும் நுட்பமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளன.
ரஹீம் பாயின் இயந்திரத்தனமான உடலுறவும், உடனே அவன் மேற்கொள்ளும் ‘கடமையான குளியலும்’ பாத்திமாவின் காதலின் மீது ஊற்றப்படும் வெந்நீர். "உரையாடலுக்கு இடமில்லாத உடலுறவு மனிதர்களுக்கானது தானா?" என்ற வரி, பல இந்தியக் குடும்பங்களின் படுக்கையறை எதார்த்தத்தைத் தோலுரித்துக் காட்டுகிறது.
குறியீடுகளும் முரண்களும்
- தலைப்பு (மாலாம் ஜுமாஆட்): இஸ்லாமிய மரபில் உடலுறவுக்கு ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட புனிதமான இரவைக் குறிக்கும் இச்சொல், இக்கதையில் பெரும் முரண்நகையாக பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. புனிதமான இரவு என்பது அன்பின், காதலின் பரிமாற்றமாக இல்லாமல், ஒரு பெண்ணின் உணர்வுகள் கொல்லப்படும் இரவாக மாறுவது கதையின் அவலம்.
- ஹிஜாப் (உள்ளடங்கிய விலகல்): கதையின் மிகச் சிறந்த குறியீட்டுத் தருணம் அதன் முடிவுரையில் உள்ளது. பொதுவாகப் பெண்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே செல்லும்போது அணியும் ஹிஜாப்பை, பாத்திமா தனது கணவன் ஊருக்குத் திரும்பும் நாளில் வீட்டிற்குள்ளேயே அணிகிறாள். இது இனி அவளுக்கு அவளது கணவனே ஒரு 'அந்நியன்' (Stranger) என்பதை உணர்த்தும் உளவியல் குறியீடு. தன் மனைவியின் மனமாற்றத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாத ரஹீம் பாய், அந்த ஹிஜாப்பிற்குள் தெரியும் அவளது முடியை மட்டும் சரி செய்வது அவனது வரட்டுத்தனமான இறுக்கத்தின் உச்சம்.
- கணவாய் மீன்: அவளுக்குப் பிடிக்காத கணவாய் மீனை அவனுக்காகச் சமைப்பது, அவளுக்குப் பிடிக்காத உடலுறவை அவனுக்காகச் சகித்துக்கொண்டதன் குறியீடாகவே பார்க்க முடிகிறது.
நிறைகள்:
- ஆழமான உளவியல் பதிவு: நீண்ட பிரிவிற்குப் பின் சந்திக்கும் தம்பதியரிடையே ஏற்படும் உணர்வுப்பூர்வமான இடைவெளியையும், பெண்ணின் அந்தரங்கத் தவிப்புகளையும் எவ்வித போலித்தனமுமின்றி மிக எதார்த்தமாகப் பதிவு செய்துள்ளது.
- புலம்பெயர் வாழ்வின் எதார்த்தம்: மலேசியாவில் பாஸ்போர்ட்டை இழந்து, 12 மணி நேர உழைப்பில் தேயும் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் கையறுநிலையை நம்பகமாக விவரித்துள்ளது.
- வலிமையான குறியீடு: இறுதியில் பாத்திமா தன் கணவன் முன்னிலையிலேயே வீட்டிற்குள்ளும் 'ஹிஜாப்' அணிவது அவளது உணர்வுப்பூர்வமான விலகலையும், அவன் அவளுக்கு ‘அந்நியன்’ ஆகிவிட்டான் என்பதையும் உணர்த்தும் சிறந்த குறியீடாகும்.
- சமூக எதார்த்தம்: விளையாட்டு மைதானத்தில் கூடும் பெண்களின் உரையாடல்கள் மூலம், வெளிநாடு சென்ற கணவன்மார்களைக் கொண்ட பெண்களின் கூட்டு உளவியலைச் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியுள்ளது.
பலவீனங்கள்:
- திணிக்கப்பட்ட அரசியல்/தீவிரவாதப் பார்வை (ஜாகீர் நாய்க் குறிப்பு):"பேச்சில் நிறைய அரபு வார்த்தைகள் இருப்பதற்குக் காரணம், மலேசியாவில் தஞ்சமடைந்திருக்கும் ஜாகீர் நாய்க் என்ற தீவிரவாதியின் அனுதாபியாக மாறியிருப்பாரோ என்று அச்சம் கொண்டாள்" என்ற வரிகள் கதையின் மைய ஓட்டத்தோடு இயல்பாகப் பொருந்தவில்லை. கணவனின் புறத்தோற்ற மாற்றத்தையும் (தாடி, ஜுப்பா), அரபு வார்த்தைப் பயன்பாட்டையும் நேரடியாக ஜாகீர் நாய்க்கோடும் தீவிரவாதத்தோடும் முடிச்சுப் போடும் பாத்திமாவின் சிந்தனைக்குக் கதையில் வலுவான பின்புலம் ஏதுமில்லை. இது சிறுகதையின் மையக் கருப்பொருளான உளவியல் தவிப்பை விட்டு விலகி, ஆசிரியரின் சொந்தப் பார்வை கதாபாத்திரத்தின் வழியே திணிக்கப்பட்டது போலத் தோன்றுகிறது.
- கணவனின் அகவுலகம் புறக்கணிக்கப்படுதல்: பாத்திமாவின் மனக்குமுறலுக்குக் கொடுத்த முக்கியத்துவத்தை, ரஹீம் பாய் ஏன் அப்படி உணர்ச்சியற்ற இயந்திரமாக மாறினான் என்பதற்கான அவனது உளவியல் சிதைவிற்கு ஆசிரியர் கொடுக்கவில்லை. அவன் ஒற்றைப்படையான ஆணாதிக்கக் குறியீடாக மட்டுமே சுருக்கப்பட்டுள்ளான்.
- வட்டாரச் சொல் விளக்கங்கள்: கதையின் இறுதியில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள நீண்ட வட்டாரச் சொல் விளக்கங்கள், வாசிப்பின் தடையற்ற ஓட்டத்தைக் கொஞ்சம் குறைப்பது போல் உள்ளன. இவற்றை கதையினுள்ளேயே உரையாடல்கள் வழியே இன்னும் இயல்பாக உணர்த்தியிருக்கலாம்.
முடிவுரை
"மாலாம் ஜுமாஆட்" வெறும் கணவன் - மனைவி உறவுச் சிக்கலைப் பேசும் சிறுகதை மட்டுமல்ல; ஏழ்மையின் காரணமாகப் புலம்பெயரும் மனிதர்கள் தங்களின் இளமையையும், மெல்லிய உணர்வுகளையும் தொலைத்துவிட்டு வெறும் உடல்களாகவும், பணம் அனுப்பும் இயந்திரங்களாகவும் சுருங்கிப் போவதைப் பேசும் வலி மிகுந்த பதிவு. தேவையற்ற வர்ணனைகள் இன்றி, பாத்திரங்களின் அகவுணர்வுகளுக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் கொடுத்து எழுதப்பட்ட இக்கதை, மலேசியத் தமிழ் இலக்கியத்தில் ஒரு காத்திரமான படைப்பாகும். சிறுகதைக்குரிய 'ஒற்றை மையக் குவிவு' (Single Effect) தொடக்கம் முதல் இறுதி வரை சிதையாமல் இருப்பது இக்கதையின் பெரும் பலம்.
எழுத்தாக்கம்,
எழுத்தாளர் பா.தனேசு
பா.தனேசு, ஒரு நிறைவான விமர்சனத்தை படித்த நிறைவு எனக்கு ஏற்பட்டது. உங்களிடம் சுதந்திரமான, விருப்பு வெறுப்பு அற்ற விமர்சனப் பார்வை ஒன்று இருக்கிறது. மலேசியாவில் வெளியிடப்படும் சிறுகதை தொகுப்பிற்கு நீங்களே முன் வந்து இத்தகைய விமர்சனங்களை மேற்கொண்டு நாட்டில் நவீன இலக்கியம் செழுமையுற தொண்டாற்றலாம். ஒரு வேண்டுகோளாகவே இதை வைக்கிறேன். யோசித்துப் பாருங்கள் தோழர். நன்றி.
பதிலளிநீக்கு