முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

அந்த அடுத்த வாரம் - பா.தனேசு

சுவரொட்டி கடிகாரத்தின் நொடி முள் நின்ற இடம் எதுவென்று தெரியவில்லை. அது நகரும் ஒவ்வொரு முறையும் உருவாகும் லேசான உரசலின் சப்தம், அந்த அறையின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டிருந்தது.


வர்ஷன் தன் பிஞ்சு விரல்களால் மேஜையின் விளிம்பைப் பற்றிக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தான். அவனுக்கு முன்னால் ஒரு காலியான கண்ணாடி ஜாடி இருந்தது. வெளிப்படைத்தன்மை கொண்ட அந்த ஜாடிக்குள், அறையின் மங்கலான வெளிச்சம் ஊடுருவி, மறுபக்கம் ஒரு விசித்திரமான வளைந்த பிம்பமாக விழுந்தது.


"இன்னும் எத்தனை நாள் இருக்கு அம்மா?"


அவன் குரலில் அழுகையோ, கோபமோ இல்லை. ஒருவிதமான உலர்ந்த தீர விசாரிப்பு மட்டுமே இருந்தது.


சமையலறையிலிருந்து வந்த மிக்சியின் இரைச்சல் சட்டென்று நின்றது. மாலதி கதவை ஒதுக்கிவிட்டு வெளியே வந்தாள். அவளது கைகளில் மடிக்கணினியின் ஒளிரும் திரை நிழலாடியது. காதில் இன்னமும் புளூடூத் ஹெட்செட் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது.


"எதுக்கு வர்ஷன்? அந்த அடுத்த வாரத்துக்கா?"


"ம்."


"அப்பா ஆபீஸ் வேலையா பிஸியா இருக்கார்ல? இந்த வாரம் ப்ராஜெக்ட் டெலிவரி இருக்குனு சொன்னாரே. அடுத்த வாரம் கண்டிப்பா வாங்கித் தருவார்."


அடுத்த வாரம்.


அந்த வார்த்தை அந்த வீட்டில் மிதக்கத் தொடங்கி பல மாதங்கள் ஆகிவிட்டன. அது ஒரு குறிப்பிட்ட கால அவகாசம் அல்ல; அது ஒரு தந்திரமான திசைதிருப்பல். காலண்டரின் தாள்களைக் கிழிக்கும்போது அடுத்த வாரம் வருகிறது, ஆனால் அப்பாவின் "அடுத்த வாரம்" மட்டும் காலத்தின் ஏதோவொரு கறுப்புத் துளைக்குள் நழுவிக்கொண்டே இருந்தது.

வர்ஷன் கண்ணாடியைக் கவிழ்த்து வைத்தான்.


அவனுக்கு நினைவிருந்தது. மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு, தெருவின் முனையில் புதிதாகத் திறக்கப்பட்ட அந்தப் பாரம்பரிய இனிப்புக் கடையில், மரப் பலகையில் அடுக்கப்பட்டிருந்த அந்த இளஞ்சிவப்பு நிறக் கமலா ஆரஞ்சு மிட்டாய்களும், தேன் சொட்டும் ஜாங்கிரிகளும்.


‘அப்பா, அந்தப் பழைய பாட்டிலில் இருக்கும் ஆரஞ்சு மிட்டாய்...’


அன்று அப்பா தனது மொபைல் போனைப் பார்த்தபடியே சொன்னார்: ‘இந்த வாரம் ஷெட்யூல் ரொம்ப டைட் கண்ணா. நெக்ஸ்ட் வீக் கண்டிப்பா வாங்கித் தர்றேன்.’


அந்த ‘நெக்ஸ்ட் வீக்’ இப்போது ஒரு பருப்பொருள் போல அவனுள்ளே வீங்கிக்கொண்டிருந்தது.


குழந்தைகளின் மனசு என்பது ஒரு விசித்திரமான தராசு. அதில் தின்பண்டத்தின் சுவை ஒரு பொருட்டே அல்ல; அதை வாங்கித் தருவதாகச் சொன்ன வாக்குறுதியின் பின்னால் இருக்கும் கவனமும், அன்பும்தான் எடை. அப்பா தன்னைத் திரும்பியும் பார்க்காமல், திரையைப் பார்த்தபடி அளித்த அந்த அரைமனது வாக்குறுதி, வர்ஷனின் பிஞ்சு மனதில் ஒரு சிறிய காயமாக மாறத் தொடங்கியிருந்தது.


அப்பா அரவிந்த் வீட்டிற்கு வரும்போது இரவு பதினொன்று ஆகிறது. காலணிகளைக் கழற்றிவிட்டு, சோர்வுடன் சோபாவில் சாய்கிறார். அறைக்குள் வெளிச்சம் இல்லை, ஆனால் வர்ஷனின் அறைக்கதவின் சந்து வழியாக ஒரு மெல்லிய ஒளிக் கீற்று வெளியே வந்துகொண்டிருந்தது.

அரவிந்த் மெதுவாக வர்ஷனின் அறைக்கதவைத் திறந்தார். வர்ஷன் தூங்கவில்லை. அவன் கடிகாரத்தின் சுழற்சியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.


"வர்ஷன்... தூங்கலையா?"


வர்ஷன் திரும்பவில்லை. "இல்லை."


"என்ன பண்ற?"


"நேரத்தை எண்ணிட்டு இருக்கேன்."


அரவிந்த் லேசாகச் சிரித்தார். அந்தச் சிரிப்பில் ஒரு கார்ப்பரேட் ஊழியனின் அலுப்பும், தந்தையின் அறியாமையும் கலந்திருந்தது. "நேரத்தை எண்ண முடியுமா என்ன? சரி, நாளைக்கு ஞாயிற்றுக்கிழமை. நாம எங்கயாவது வெளியே போலாமா?"


வர்ஷன் திரும்பி அப்பாவைப் பார்த்தான். அவனது கண்கள் குழந்தைகளுக்கே உரித்தான ஒளி இழந்திருந்தன. அதில் ஒரு முதிர்ந்த அமைதி குடியிருந்ததை அரவிந்த் கவனிக்கத் தவறிவிட்டார்.


"நாளைக்கு வேண்டாம் அப்பா."


"ஏன்? உனக்கு அந்த மிட்டாய் வேணாமா? நான் நாளைக்கு வாங்கித் தர்றேனே."


"நாளைக்கு வேண்டாம்."


"அப்புறம் எப்போ வேணும்?"


"அடுத்த வாரம்."


அரவிந்திற்கு அந்த வார்த்தையின் கனம் புரியவில்லை. "சரி, உனக்கு எப்போ வேணுமோ அப்பவே வாங்கிக்கலாம். தூங்கு."


அரவிந்த் கதவை மூடிவிட்டு வெளியேறினார். ஆனால், சமையலறையில் தண்ணீரைக் குடித்துக்கொண்டிருந்த மாலதி அவரை உற்றுப் பார்த்தாள்.


"அவன் என்ன சொன்னான் அரவிந்த்?"


"ஒன்னுமில்லைடி, அந்த மிட்டாய் நாளைக்கு வேண்டாம், அடுத்த வாரம் வேணும்னு சொல்றான். அடம் பிடிக்கிற வயசுதானே."


மாலதி தன் கையில் இருந்த டம்ளரைக் கீழே வைத்தாள். அவளது முகத்தில் ஒருவிதமான அச்சம் படர்ந்திருந்தது. "உங்களுக்குப் புரியலையா அரவிந்த்? அவன் 'அடுத்த வாரம்'னு சொல்றது காலண்டரில் வர்ற வாரத்தை இல்லை. அது 'என்றைக்குமே வராத ஒரு நாளை'க் குறிக்குது. அவன் உங்க வாக்குறுதிகளை நம்புறதை நிறுத்திட்டான்."

அரவிந்த் அதிர்ச்சியோடு நின்றார்.


அவர் வர்ஷனின் அறைக்கு விரைவாகத் திரும்பினார். கதவைத் திறந்து விளக்கை போட்டார். மேஜை மீது இருந்த அந்த காலியான கண்ணாடி ஜாடிக்கு அருகில் வர்ஷன் ஒரு சிறிய காகிதத்தில் ஏதோ எழுதியிருந்தான்.


அரவிந்த் நடுங்கும் கைகளுடன் அந்தத் தாளை எடுத்தார்.


அதில் வர்ஷனின் பிஞ்சு எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்டிருந்தது:"அப்பா, எனக்கு மிட்டாய் வேண்டாம். அந்த 'அடுத்த வாரம்' வரும்போது, நீங்களும் நானும் ஒன்றாகப் உட்கார்ந்து பேச ஒரு பத்து நிமிடம் கொடுங்கள். அந்த வாரம் எப்போது வரும்?"


அரவிந்த் வர்ஷனைப் பார்த்தார். அவன் ஆழந்த தூக்கத்தில் இருந்தான். அவனது கை விரல்கள் ஏதோ ஒன்றை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொள்வதைப் போலக் குவிந்திருந்தன.


அரவிந்த் மேஜையின் மீதிருந்த கண்ணாடி ஜாடியைப் பார்த்தார். அது காலியாகத்தான் இருந்தது. ஆனால், அதில் இப்போது அறையின் வெளிச்சத்திற்குப் பதிலாக, தந்தையின் பிம்பமும், அவரது கண்களில் உறைந்திருந்த கண்ணீர்த்துளியும் பிரதிபலித்தன.


கடிகாரத்தின் நொடி முள் இன்னும் நகர்ந்துகொண்டிருந்தது—ஒருபோதும் திரும்பி வராத நேரத்தைச் சுமந்தபடி, அல்லது எப்போதுமே வரப்போகாத அந்த 'அடுத்த வாரத்தை' நோக்கியபடி.


எழுத்தாக்கம்,

எழுத்தாளர் பா.தனேசு

கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

கற்பியல் பிரிவினை வகைப்படுத்திக் காட்டியிருக்கும் சங்க இலக்கியம்

களவு வாழ்க்கை நீண்ட நாட்களுக்கு தொடர முடியாததாகும். ஆக, சங்க இலக்கியங்களில் கற்பியல் பிரிவினை மிக தெளிவாக தொல்காப்பியத்தில் எடுத்துரைத்துரைக்கப்பட்டுள்ளன. திருமணத்திற்கு பின்பு தொடங்குவதே கற்பு வாழ்க்கையாகும். காதலித்துத் திருமணம் செய்யும் களவின் வழிக் கற்பும் மூத்தோரால் நிச்சயிக்கப்பட்டு திருமணம் செய்யும் கற்பும் என இரு வகைகளாக வகுக்கின்றனர். கற்பு வாழ்வில் புணர்ச்சி என்பது பெற்றோரால் செய்து வைக்கப்பட்ட திருமணத்தில் கூடும் புணர்ச்சி, தலைவியின் ஊடலைத்தவிர்க்கும் வாயின் வழிக்கூடும் புணர்ச்சி என இருவகைப்படும்.களவின் வழிக்கூடிய தலைமகளை தலைமகன் தன் ஊருக்கு அழைத்துச்சென்று திருமணம் செய்து கொள்ளுதல் சூழலில் தலைமகளின் சுற்றத்தாரால் செய்து வைக்கும் திருமணமின்றி களவுவழிக் கற்பில் புணர்ச்சி நிகழ்ந்துவிடும். கற்பில் தலைவனுக்கு இருவகைப் புணர்ச்சிகள் நிகழும்.களவின் வந்த புணர்ச்சியும் களவின் வழி அல்லாமல் திருமணம் செய்துக்கூடும்புணர்ச்சியும் ஆகும். மேலே குறிப்பிட்ட இரு வகைப் புணர்ச்சிக்கும் காதல் பரத்தை, காமக்கிழத்தி, இர்ண்டாம் திருமணம் செய்து கொண்ட குல மகளிர் ஆகிய மூவரும் அடங்குவர். காதல் பரத்தை ம...

அகத்திணையின் களவு வாழ்க்கை கற்பியல் வாழ்க்கை என்னும் வரையறையின் பொருள் நோக்கம்...

உ லகியல் பண்பினைப் போற்றும் வகையில் தமிழ் இலக்கணம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது என்னும் கூற்றினை மெய்ப்பிப்பதற்குக் காரணமாய்த் திகழ்வது பொருளிலக்கணமே ஆகும். பொருளிலக்கணத்தை அகம், புறம் என்று இரண்டாகப் பகுத்துத் தொல்காப்பியம் விளக்குகிறது. தொல்காப்பியரின் இவ்வகைப்பாடு பிற்கால இலக்கண நூல்களில் இரு வகை இலக்கணமாகத் தோற்றம் பெற்றது. இறையனார் அகப்பொருள், நம்பியகப் பொருள், மாறனகப் பொருள் என்று அகம் குறித்துரைக்கும் நூல்கள் எழலாயின. பன்னிரு படலம், புறப்பொருள் வெண்பாமாலை ஆகிய நூல்கள் புறப்பொருளை விளக்குவனவாகும். இப்பகுப்பினை ஒட்டியே ஐந்திலக்கண நூல்கள், பின்னெழுந்த இலக்கண நூல்கள் பிரித்துரைக்கப்பட்டுள்ளன.தொல்காப்பியப் பொருளிலக்கணம் கூறும் அகப்பொருள் மரபினை வகைமை நோக்கில் ஆராய்ந்துரைக்கும் வண்ணம் இக்கட்டுரை அமைந்துள்ளது.   பொருளிலக்கணம் - அகத்திணை  பொருள் என்பதற்குத் தமிழில் பல பொருள் கொள்ளலாம். ஒரு பொருள்(Object) என்றும் செல்வம் (Wealth) என்றும் சொல்லுக்கான பொருள் விளக்கம் (synonyms) என்றும் மெய்ப்பொருள் என்றும் பல்வகை நிலையில் நின்று பொருள் கொள்ளலாம். பொருள் என்னும் சொல்லிற்குத் தமிழில் ம...

அகத்திணைப் பாடல்களுக்கென தனிச் சிறப்புகள், கூறுகள்

அ கத்திணை என்பது தமிழ் இலக்கியங்களிலேயே உயரிய பிரிவாகும். அக ஒழுக்கத்தைப் பற்றி விவரிக்கக்கூடியது அகத்திணையியலாகும். அகம் என்பதற்கு உள்ளம், உறவு, மறைவு என்ற பொருள்படும். நம் சங்கக் கால தமிழிலக்கியங்களில் காணப்படும் காதல் வாழ்வு, உலக மக்கட்கெல்லாம் உரிய காதல் நெறியாகும். அகத்திணைக்கல்வி என்பது ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் வழங்க வேண்டிய இன்றியமையாக் கல்வியாகும். தலைமக்கள் இருவர் தாமே எதிர்கொண்டு,காதல் கொண்டு பெறும் இன்பம், பிறருக்கு இன்னதென்று உணர்த்த முடியாததும் தாமே உணர்ந்து கொள்ளக்கூடியதும் அகமாகும். சங்க காலங்களில் நம் முன்னோர்கள் இல்லறவு வாழ்வு பூசலின்றி வாழ்ந்தனர் என்பதனை நம் அகத்திணைப் பாடல்களில் அறியலாம். அகத்திணை,புறத்திணைஎன பல ஒற்றுமை வேற்றுமைகள் கொண்டிருந்தாலும் புறத்திணையைக் காட்டிலும் அகத்திணை சிறபம்சங்கள் கொண்டதாக கருதப்படுவதாகநன்கு தெளிவாக விளங்குகிறது. புறத்திணைப் பாடல் அமைப்புகள் வீரம் மக்களுள் சிலருக்கே உரியதாகப் புலப்படுகிறது. “நன்னடை நல்கல் வேந்தர்க்குக் கடனே”- [புறம்.312] அகத்திணைப் பாடல் பொருள் காமமோ காதலோ ஆண் பெண் என்ற பிரிவினைக் கொண்டே அஃறிணை உயர்திணை உயிர்க்கெல்லாம...